میزدم از فراق او چه نــــــــــــعره های آتشین

                                              زینب کــــــــــــربلاییم، داغ دل و دیده غمین

               خون ز نگاه میچکد ز بی کران آســــــــــمان

                                              نعره به نعره میچکد خون دل از چشم زمین

              به انقلاب سرخ او . به خطبه های سبز من

                                              راه سعادت جهان . پله با کمال دیـــــــــــــن

             هرچه تو تشنه بوده ای به چشم دل خورانده ام

                                              ز آب سرخ دشت تو ز بیشه های بی کمین

              تا به ابد پیام ما یارب مباد بی ثـــــــــــــمر

                                              یک عمر داغ کم بٌوْد در غم داغ اربعــــــــین

             به منتهای شب زده شعله نگاه کربلا

                                              زینب ماه چشم او . دادی و صد گونه طنین

              بر صبحدم خدای را . زینبی اش نگاه دار

                                              نباشد آرزوی من . هیچ زمان بهتر از ایـــن

                                       خودم