شنیدم که چــون قوی زیبا بمــــــــیرد
فریـــبنده زاد و فریــبا بمــــیرد
شب مرگ تنها نشیند به مـــــــــــوجی
رود گوشه ای دور و تنها بمیرد
در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب
که خـود در میان غزل ها بمیرد
گروهی برآنند کــــــــــین مرغ شیدا
کـــــــجا عاشقی کرد،آنجا بمیرد
شب مرگ از بــــــیم آن جا شتابد
که از مـــرگ غافل شود تا بمیرد
من این نکته گیرم که باور نکردم
ندیدم که قویی به صــــحرا بمیرد
چو روزی ز آغوش دریـــا برآمد
شبی هم در آغوش دریــــــا بمیرد
تو دریای من بودی آغوش واکن
که می خواهد این قوی زیبا بمیرد
حمیدی شیرازی
نوشته شده در سه شنبه سیزدهم اسفند 1387 توسط سهند
|
