ای بهاران ، جان یاران با نگاهی بی قرار

                بی قراران کشته آمد در قدم های تو زار

وان همه نیکو سرشتی ، این همه قهر و غضب

                ای قرار بی قرار و فصل خوش رقص بهار

آن همه سبزینگی و باد و طوفانت عجب

              سنبل و سوسن به پای این همه سرو چنار

می رسد آیا بهار از در به داخل ای خدا

            این همه شادابی و این دل به ظلمت در کنار

سهم ما از خوب رویان جز بهاری اندک است؟

               ای خدا این سهم اندک را برای ما بیار  

لحظه لحظه صبحدم ، در گوش جانش می رود

              این صدای ای بهاران، ای بهارانِ دیار

                         سهند